Lista artefaktów, które wprawiają naukowców w zakłopotanie, a archeologów przyprawiają o ból głowy jest długa.

Oto kilkanaście z nich:

1. Metalowe kule z Afryki (Klerksdorp spheres)

Przez ostatnie kilka dekad, górnicy w Południowej Afryce wydobywają z ziemi tajemnicze metalowe kule z widocznymi na nich żłobieniami. Kule mają od 3 do ok. 12 cm średnicy. Znajdowane są w dwóch odmianach. Pierwszy rodzaj, to kule pełne, powstałe z lśniącego metalu z plamami białego nalotu na powierzchni. Drugi rodzaj to kule, których wnętrze wypełnione jest gąbczastą, białą substancją. Najciekawsze jest to, że kule znajdowane są skałach, których wiek szacowany jest na Prekambr czyli jakieś 2,8 MILIARDA lat! Kolejnym szokującym faktem jest to, że powstały ze stali niklowej, a ta nie występuje w przyrodzie naturalnie. Jak mówi Roelf Marx, kurator muzeum Klerksdorp, w którym znajdują się owe artefakty: “Kule są absolutną zagadką . . .Nigdy nie widziałem czegoś podobnego.” Do tej pory, w kopalni Wonderstone Silver Mine znaleziono już ponad 200 takich kulek.

www.bcvideo.com/mom6.html

2. Kryształowa czaszka

Uczeni stwierdzili, że przy użyciu dzisiejszych narzędzi praca nad wykonaniem takiej czaszki trwałaby rok. Odkryto inną niewiarygodną rzecz - doszli do wniosku, że przy użyciu diamentowych elektrycznych wierteł wyrzeźbienie tak skomplikowanego szlifu byłoby prawie niepodobieństwem, gdyż drgania, wysoka temperatura i tarcia wytwarzane przez te narzędzia spowodowałyby, że czaszka uległaby skruszeniu. Jeden z badaczy powiedział wprost : " Ta czaszka nie miała prawa powstać! " Dalsze testy dowiodły, że na powierzchni czaszki w nawet największym powiększeniu nie dostrzeżono śladów polerowania co potwierdza to, co uczeni zakładali wcześniej - czaszkę wykonano ręcznie! Ten kto ją zrobił musiał mieć do dyspozycji bryłę kryształu, trzykrotnie większą od czaszki. Piasek użyty do jej wytworzenia trzeba było dokładnie sortować, używając grubszego do nadania kształtu i bardzo drobnego, miałkiego jak puder do jej szlifowania. Gdyby końcowym etapie szlifowania dostało się zbyt grube ziarnko piasku całą pracę trzeba by było rozpoczynać od nowa. Uczeni nie są w stanie określić wieku czaszki, gdyż kryształ górski nie koroduje, nie ulega erozji i nie zmienia się w miarę upływu czasu, więc nie można przeprowadzić żadnych testów pozwalających na określenie jego wieku. Zdaniem uczonych czaszka może być stara jak sama Ziemia, jej wiek może sięgać początku czasu. Odkryto jeszcze jedną tajemnicę czaszki: kwarc z którego ją wykonano jest szczególną, pizoelektryczną odmianą dwutlenku krzemu, stosowaną w dzisiejszej elektronice. Właściwości tego kwarcu zostały odkryte dopiero w końcu XIX wieku, natomiast ten fakt oznacza, iż czaszka ma biegun dodatni i ujemny. Oznacza to również, że poddana ciśnieniu może wytworzyć energię elektryczną natomiast przyłożenie do niej ładunku elektrycznego powoduje zmianę jej kształtu nie zmieniając przy tym masy i gęstości. Czaszka jest spolaryzowana pionowo, czyli przyłożony prąd na jej szczycie popłynie prosto do znajdującej się pod nią ziemi. Światło znajdujące się pod czaszką skupia się w oczodołach co oznacza ukierunkowanie osi optycznej czaszki, jako że krystaliczny kwarc ma zarówno oś elektryczną jak i optyczną, czyli światło przepływa przez nią w jednym kierunku szybciej niż w innym. I na tym właściwie kończą się odkrycia współczesnej nauki dotyczące czaszki. 

www.ufoinfo.pl/index.php

niewyjasnione.blog.onet.pl/Krysztalowe-czaszki,2,ID23511245,n

nowaatlantyda.com/2010/09/29/krysztalowe-czaszki-cz-1/

3. Kamienie z Ica

Wioska Ica znajduje się w Preu, około 300 km od Limy. W 1966 roku Dr Javier Cabrera Darquea (1924-2001) otrzymał w podarunku od lokalnego farmera, dziwny, pokryty inskrypcjami kamień. Kamień ów, a raczej przedstawiony na nim rysunek, tak zaintrygował lekarza, że zaczął on poszukiwać następnych. W sumie udało mu się zgromadzić ponad 1100 takich kamieni. Ich wiek szacuje się na 500-1500 lat. Wielkość kamieni wynosi od kilku centymetrów do pół metra, jednak większość ma rozmiar pięści. Ich granitowa struktura jest niebywale trudna do obróbki. Na wielu kamieniach ukazane są sceny o charakterze erotycznym (często homoseksualnym), inne przedstawiają sceny otwierania czaszki i usuwania serca, a także człowieka patrzącego przez lunetę oraz (co najbardziej szokujące) ludzi dosiadających dinozaurów (brontozaurów, stegozaurów, tyranozaurów a nawet pterodaktyli)! Pierwsze wzmianki o kamieniach w tym regionie pochodzą od misjonarza, Jezuity - Ojca Simóna, który towarzyszył Pizarro w czasie wyprawy Perú w 1525. W 1562 kilka z nich wysłano do Hiszpanii . Doktor Cabrera dzięki pomocy lokalnych mieszkańców odnalazł jaskinię, w której znajdowało się jeszcze około 100 tys. takich kamieni. Cabrera zaangażował się w badanie kamieni tak bardzo, ze porzucił swoją praktykę lekarską w Limie. Nigdy nie udowodniono, że kamienie z Ica są oszustwem. Można je oglądać w Museo de Piedras Grabadas.